Van Gedrag naar Voeding.

Dankzij Rex kreeg ik veel interesse in alles omtrent gedrag. Hij had angst agressie en dat zorgde er wel voor dat ik middenin het stukje gedrag kwam te zitten en dat bleek ook zo'n omvangrijk en interessant iets te zijn. Net als voedingsleer, is het een constant groeiend iets en kun je blijven bijleren. Ik heb er uiteindelijk nooit een opleiding voor afgerond, maar ik hoop hier in de toekomst wel nog steeds ook iets mee te gaan doen. Het lijkt me een fantastische aanvulling naast de voedingsleer. Ook bij Rex stond ik wel stil bij voeding, maar in die tijd kwam mijn kennis vooral vanuit de praktijk en kwam ik niet verder als een beetje toppings bij de brok toe te voegen. Ik denk ook serieus dat social media vandaag de dag veel bijdraagt aan de grotere focus op voer voor hond en kat. In die tijd was social media er nog niet en kwam je ook niet snel in aanraking met andere manieren van voeren. Maar gaandeweg ben ik wel vanuit meer plekken steeds meer informatie gaan lezen en toen kwam ik ook voor het eerst een beetje in contact met waar Kelly allemaal mee bezig was - toen had ze de opleiding nog niet online.

Dankzij de komst van Arya (& Sansa) in 2019 ben ik een zelfstudie crash course gaan doen en zocht ik veel informatie op waarmee ikzelf de overstap durfde te gaan maken qua voerbeleid. Bij Rex wilde ik niet meer wisselen van voer gezien zijn leeftijd en hij het er goed op deed- ja die standaard '"hij doet het er goed op" gebruikte ik zelf ook hihi. Maar nu wilde ik het wel anders gaan doen. Maar omdat ik me nog wat onzeker voelde - en ik denk dat dit voor veel eigenaren herkenbaar is als ze gaan kijken 'wat ze willen voeren en hoe' ben ik in eerste instantie met Arya als pup ook doorgegaan met brok als basis, maar aangevuld wel met KVV – dit heeft ze vanuit de fokker ook meegekregen. Met de tijd steeds meer ingelezen (voerwijzer, zelf onderzoeken opgezocht, ervaringen van anderen, inzichten van professionals, boeken, etc) en de overstap gemaakt naar volledig KVV rond de 6 maanden en door het te doen, werd ik er steeds zekerder in.

Toch voelde het nooit goed genoeg, want mijn informatie en kennis bleef te incompleet, naar mijn mening (ik ben een beetje veeleisend maar ook nu ik de opleiding doe, zie ik ook oprecht hoeveel ik qua kennis nog miste) en ik wilde dieper en met meer kennis kunnen voeren. Zodra Kelly's opleiding(en) online kwamen, wist ik eigenlijk al meteen dat ik die wilde gaan volgen omdat ik het kwalitatief het beste aanbod vind - vond ik toen al, vind ik nog steeds zo. Ik wilde beter kunnen gaan inspelen op de behoeftes van mijn dieren, zeker nu Arya ook regelmatig medicatie nodig heeft, maar zij en ook Sansa langzaam richting senior jaren gaan (= extra ondersteunen). Het was iets wat ik wel een beetje vooruit bleef schuiven, want het was dan weer nooit het juiste moment en ja... je kent het misschien wel. Vorig jaar kreeg ik plots ineens de kans om aan te sluiten bij de lichting studenten die per 1 oktober 2025 zouden starten. Ineens zat ik hier thuis te overleggen wat de mogelijkheden waren en voor ik het wist was ik ingeschreven. Het was zover! Het was tijd om niet meer alleen te dromen, maar ook te gaan doen. En dat voelde goed, heeeeel goed. Ik ben Kelly zo dankbaar voor deze kans!