
De reis is begonnen;
Super tof en stiekem ook wel een beetje spannend!
1 oktober 2025 opende de Academie digitaal haar deuren voor de nieuwe lichting studenten. En ik ben daar 1 van ^Ik moet mezelf soms nog even knijpen om me hiervan bewust te zijn. Het daadwerkelijk najagen van mijn dromen is begonnen. Het komt nu aan op niet meer alleen dromen, maar hard werken en doen!
Het is alweer een hele tijd geleden dat ik voor het laatst 'in de schoolbanken zat' en in de tussentijd loop ik ook al wat jaartjes met long-covid rond, wat met regelmaat zorgt voor cognitieve klachten. Maar niemand weet hoe de toekomst eruit ziet en als ik moet afwachten totdat ik weer 100% beter ben... Wie weet hoelang dat dit duurt en wie zegt dat dit überhaupt nog gebeurd. Moet ik dan nooit meer proberen?
Ik zal niet ontkennen dat ik het echt wel een beetje spannend vind en dat ik met momenten ook echt wel even onzeker ben en vragen stel als 'Gaat me dit wel lukken?' Zeker wetende dat ik niet altijd een stel hersens heb wat wil meewerken (denk aan hoofdpijnen, concentratie problemen, enzovoorts).
Ik heb besloten dat het doemdenken me niet gaat tegenhouden in de poging tot proberen. Want er is geen garantie dat ik misschien volgend jaar gezond ben ineens of over 2 jaar. Er is nooit een perfect moment en voor ik het weet denk ik 'Had ik het maar geprobeerd'. Aan mijn passie en motivatie zal het in ieder geval niet gaan liggen, want dat is volop aanwezig.
Aanvullend; Ik ben momenteel nergens in loondienst, waar ik ook nog energie in moet steken, dus ik kan mijn goede dagen spenderen aan de studie en ik kan vrij flexibel plannen zodat ik ook elke dag beetjes kan doen in plaats van een hoop in 1 keer. Daarnaast heb ik een fantastisch gezin. Mijn man en zoon steunen me 100% hierin en ik heb ook echt een fijn klein cirkeltje aan goede vriendinnen, waar ik bij wijze van dag en nacht kan aankloppen als ik even moet ventileren of feedback wil, etc. Ik heb dus wel enorm geboft met mijn fantastische support system.
Ook heb ik ondertussen online contact gehad met mede-studenten wie allemaal wel een beetje in eenzelfde schuitje zitten; voor niemand gaat dit perse een piece of cake zijn natuurlijk en dat hoeft ook niet. Waar ik met long covid loop, heeft een ander gewoon nog een baan ernaast met andere verantwoordelijkheden nog, en zo heeft ieder wel iets. Maar we hebben allemaal dezelfde passie en interesse en delen deels dezelfde dromen. Het is mooi om te zien hoe dat allemaal voor verbinding zorgt. Ik weet zeker dat we elkaar hierin kunnen gaan helpen tijdens onze studie, alsook erna.

