Voedingskompas Hond en Kat

Ik droomde al jaren ervan om de opleiding tot Voedingstherapeut voor Hond en Kat te doen en dat ging gepaard met ook dromen over het ondernemerschap, het hebben van een eigen bedrijfje. Maar een logo en naam verzinnen was uiteindelijk zo makkelijk nog niet en is een hele reis geweest.

Best wat namen passeerden de revue. En waar ik op een gegeven moment zeker wist dat ik HET gevonden had, bleek ik uiteindelijk alsnog terug naar de ’tekentafel’ te gaan om opnieuw te beginnen – mijn vriendinnen moeten gek geworden zijn van me in die periode hihi.

Het was namelijk niet perse het verzinnen van een naam an zich wat ik lastig vond, maar vooral de aanvullende dingen; erbij nadenken wat goed zou zijn voor een bedrijf in de toekomst en dat bracht tegenstrijdige gevoelens met zich mee. Gevoelsmatig dacht ik namelijk eerst dat ik wat wilde doen met de combinatie van de namen Arya & Sansa omdat ik hen erbij wilde betrekken (want door hen is de passie om deze studie te gaan doen nog meer gaan leven), of misschien dat ik iets in het Engels wilde voor als ik zou willen uitbreiden naar Engelstalige klanten in de toekomst? Wat is dan nu handig? Ik wilde ook iets volledigs unieks en dat kon ik natuurlijk met ‘ArySan’ wel voor elkaar krijgen. Maar ja, hoe praktisch is die naam nu echt? Onthouden mensen dit wel? Schrijven ze het wel goed waardoor ze je misschien straks niet terug vinden online?

Iets Nederlandstaligs stond ik eigenlijk niet zo om te springen. Want er is maar ‘zoveel’ variatie wat je kunt brengen wanneer je woorden wilt gebruiken welke aansluiten bij voeding en wat nog niet gebruikt wordt en dan lijkt alles misschien al snel op elkaar? En zo ging het even door. Opnieuw passeerden weer tig namen de revue en toen… kwam ik dan toch uit bij een Nederlandstalige naam en ook nog niet perse iets unieks, want soortgelijk is te vinden in zowel humaan als dieren wereld zo bleek naderhand, maar het was alsnog anders en het voelde meteen goed: Voedingskompas voor Hond en Kat.

Het klopte gewoon. Ik wilde er een concept rondom kunnen uitwerken en het moest ook herkenbaar zijn; je moest een link kunnen leggen met voeding vanuit de naam meteen en ook weten dat het voor dieren was (omdat voedingskompas in de humane wereld al voorkwam). Het moest Resoneren en niet alleen met mezelf, maar hopelijk ook bij toekomstige klanten. Toen ik uiteindelijk bij VoedingsKompas aan kwam, gingen de radars in mijn hoofd meteen volle toeren draaien en voor ik het wist, was ik een heel concept aan’t uitwerken over hoe ik het ‘Kompas’ kan implementeren, en dat het heel veel raakvlakken heeft bij mijn visie. Toen wist ik gewoon dat ik niet meer verder hoefde te zoeken. Ik implementeer straks het Kompas niet alleen in mijn voer visie, maar het is ook een directe linkt met de natuur, iets waar Arya en ik ontzettend van houden.

En het logo kwam uiteindelijk ook al snel tot stand. De illustratie van de langharige herder en maine coon kat had ik namelijk al eerder gebruikt voor het ‘ArySan’ concept, dus dat besloot ik om te hergebruiken < zo bleef ik dan toch een kort lijntje hebben naar Arya en Sansa, ook al zijn het geen 1 op 1 tekeningen van de echte dieren. Maar dat hoeft ook niet, dat subtiele lijntje is genoeg. En ook het kompas moest ergens terugkeren natuurlijk en omdat mijn hele concept rondom een Kompas draait, moest die ook wel wat groter aanwezig zijn. Aanvullend vond ik de 4 pijlers/woorden welke ik rondom mijn visie wil gaan inzetten in de bedrijfsvoering in de toekomst ook erg mooi om erbij te hebben staan, zodat er een iets completer beeld te zien is van het bedrijf. Met een beetje knoeien in Canva en co-pilot ben ik bij het huidige logo uitgekomen en daar ben ik super blij mee.

De laatste weken ben ik achter de schermen, ook hard aan’t werk geweest om deze website op te zetten. Hoewel ik nog een lange weg te gaan heb voor ik kan denken aan werken, kan ik een website alsnog zeker wel leuk opvullen tot dan. Dus ik ben in mijn geheugen gaan graven, en gaan nadenken; hoe dat alweer ging, zo’n website maken? Ik heb vroeger een aantal jaren een boeken blog website gehad, waar ik met veel plezier mee bezig ben geweest. Maar ik moet eerlijk bekennen dat ik veel vergeten was over het reilen en zeilen van een website. Dat soort kennis is schijnbaar wel een beetje verloren gegaan met de jaren.

Stap voor Stap… Hosting en Domein werd gekocht, WordPress geinstalleerd, een thema uitgezocht en ik ben aan de slag gegaan. Regelmatig liep ik weer eens ergens vast, op technisch gebied, of was iets weer niet naar mijn smaak en kon ik stap voor stap weer van voor af aan beginnen. Alles is nog steeds niet 100% zoals ik voor ogen heb, maar voor nu is het goed genoeg omdat ik de site toch graag live wilde zien gaan.

Bloggen zit in mijn bloed. Ik schrijf graag, altijd al gedaan en vroeger was de boekenblog een hele fijne uitlaatklep wat dat betreft. Voor mij is bloggen een stukje selfcare en ontspanning ^wanneer ik geen ruzie heb met de technische stukjes ;). Ik wist dus ook al heel snel dat ik op deze website ook graag een blog stukje wilde gaan toevoegen. Het is maar even de vraag hoeveel tijd ik daadwerkelijk ga hebben hoe verder ik in de studie kom, om uitgebreide blog posts te schrijven, maar voor nu ga ik mezelf er lekker in verliezen zolang het kan.

Gaandeweg, zal ik verschillende blog onderwerpen gaan introduceren, waarin ik over hond/kat en voer gerelateerde onderwerpen zal gaan schrijven. Daarnaast lijkt het me super leuk om via deze weg wat meer te delen over mijn ervaringen met de studie tot Integraal Voedingstherapeut Hond en Kat van Academie Natuurgeneeskunde & Voeding bij Dieren, van Kelly Cogen. Denk bv aan reflectie posts tijdens/na elke module over wat ik heb geleerd, hoe het ging en wat ik hoop te verbeteren voor mezelf, en meer.

1 oktober 2025 opende de Academie digitaal haar deuren voor de nieuwe lichting studenten. En ik ben daar 1 van ^Ik moet mezelf soms nog even knijpen om me hiervan bewust te zijn. Het daadwerkelijk najagen van mijn dromen is begonnen. Het komt nu aan op niet meer alleen dromen, maar hard werken en doen!

Het is alweer een hele tijd geleden dat ik voor het laatst ‘in de schoolbanken zat’ en in de tussentijd loop ik ook al wat jaartjes met long-covid rond, wat met regelmaat zorgt voor cognitieve klachten. Maar niemand weet hoe de toekomst eruit ziet en als ik moet afwachten totdat ik weer 100% beter ben… Wie weet hoelang dat dit duurt en wie zegt dat dit überhaupt nog gebeurd. Moet ik dan nooit meer proberen?

Ik zal niet ontkennen dat ik het echt wel een beetje spannend vind en dat ik met momenten ook echt wel even onzeker ben en vragen stel als ‘Gaat me dit wel lukken?’ Zeker wetende dat ik niet altijd een stel hersens heb wat wil meewerken (denk aan hoofdpijnen, concentratie problemen, enzovoorts).

Ik heb besloten dat het doemdenken me niet gaat tegenhouden in de poging tot proberen. Want er is geen garantie dat ik misschien volgend jaar gezond ben ineens of over 2 jaar. Er is nooit een perfect moment en voor ik het weet denk ik ‘Had ik het maar geprobeerd’. Aan mijn passie en motivatie zal het in ieder geval niet gaan liggen, want dat is volop aanwezig.

Aanvullend; Ik ben momenteel nergens in loondienst, waar ik ook nog energie in moet steken, dus ik kan mijn goede dagen spenderen aan de studie en ik kan vrij flexibel plannen zodat ik ook elke dag beetjes kan doen in plaats van een hoop in 1 keer. Daarnaast heb ik een fantastisch gezin. Mijn man en zoon steunen me 100% hierin en ik heb ook echt een fijn klein cirkeltje aan goede vriendinnen, waar ik bij wijze van dag en nacht kan aankloppen als ik even moet ventileren of feedback wil, etc. Ik heb dus wel enorm geboft met mijn fantastische support system.

Ook heb ik ondertussen online contact gehad met mede-studenten wie allemaal wel een beetje in eenzelfde schuitje zitten; voor niemand gaat dit perse een piece of cake zijn natuurlijk en dat hoeft ook niet. Waar ik met long covid loop, heeft een ander gewoon nog een baan ernaast met andere verantwoordelijkheden nog, en zo heeft ieder wel iets. Maar we hebben allemaal dezelfde passie en interesse en delen deels dezelfde dromen. Het is mooi om te zien hoe dat allemaal voor verbinding zorgt. Ik weet zeker dat we elkaar hierin kunnen gaan helpen tijdens onze studie, alsook erna.

Achter de schermen heb ik ook al nagedacht over wat ik nog meer wil en kan doen met het Blog-onderdeel op de website. Naast reflectie en inhoudelijke blogs over de studie, wil ik ook graag blogs gaan schrijven over voer gerelateerde onderwerpen, enrichment bij honden en katten en nog veel meer.

Dus heb je minder behoefte aan de persoonlijke blogs, maar vind je meer informatieve blogs over hond en/of kat interessant? Houd mijn socials en de website dan zeker in de gaten want er gaat vanalles aankomen.